elimi açtı, sanki temizlemek, bizi ilgilendirmeyen başka şeylerin tozunu atmak istermiş gibi avucunu avucumda gezdirdi.
“uzun bir hayatın var, ortada bir kesikle.”
ben bu saçmalıklara inanmam, omuz silktim.
“ne demek?”
“yaşamaya devam edeceksin.”
şimdi o kesiğin sen olup olmadığını soruyorum kendi kendime. italia’nın seni elimde görüp göremediğini.
#margaret mazzantini #sakın kımıldama
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.