"O'nu bir başka kentte bıraktım ve ayrılığın yükünü tek başıma taşıdım. Işığın sönmüş bir deniz feneri gibi uykusuz ve bütün tehlikelere açık. Kendimi onarmak için ağırdan aldım. Rüzgarlara vurdum. Ama sonunda yavaşça da olsa silindi yüzü."
İnci Aral

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.