“Üzerine hüzün değmiş kalbe andolsun ki, benim olduğundan ve hep öyle kalacağından emin olabilseydim, bu karanlığa ve bu suskunluğa ve beni yaradılışın en büyük mucizesine tanıklıktan uzak tutmasına bile tahammül edebilirdim. Ama olmadı.”
— İsimle Ateş Arasında-Nazan Bekiroğlu

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.